BARIŞ MANÇO

 22 YIL OLMUŞ

 

 

Yıllar önce uzun saçıyla, parmaklarındaki çeşit çeşit yüzüklerle ve çenesine kadar inen bıyığıyla görüp tanıdığım, sürekli özlü bir söz söyleyecekmiş gibi konuşan bir adamdı Barış Manço benim gözümde.

 

Bayram sabahları "Bugün bayram erken kalkın çocuklar... " derken nedense hep annem aklıma gelirdi. İlk defa babamın siyah radyosunda duymuştum bu şarkısını. Kazım amca dediğimiz ihtiyar Bulgaristan göçmeni ev sahibimize ait, evlerin iç içe geçtiği, küçük,  basık avluda kiracı olarak oturduğumuz 1+1, eski, boyasız ve mutfak dolabı olmadığı için mutfak tezgâhına perde çekilen evimizde. Oysa klibi bile yoktu belki o zaman. Gerçi ben o mutfak tezgâhından atlarken ayağım perdeye takılıp düşünceye kadar televizyonumuz da yoktu ki. Neyse o da başka bir hikâye.

 

Eskiden biraz akıllı uslu görülen çocuklar "Adam Olacak Çocuk" diye sıfatlandırılırdı. Herkesin Barış Abi 'si Barış Manço 'nun da bu isimde, çocukların konuk olduğu ve herkesin "10 puan, 10 puan, 10 puan" aldığı; her çocuğum gelecek için önemli olduğu mesajının alttan alta, kimseyi incitmeden verildiği güzel bir programdı ki yıllarca izledik ailecek. Şimdiki televizyon programlarına inat.

 

İnternetimizin olmadığı ve bilgilerin kitaplardan, kütüphanelerden veya –maalesef- televizyon öğrenildiği zamanlardı. Fakat yine Barış Abi sayesinde ekvator çizgisinin gerçekliğini öğrenmiştim. Ekvator 'un kuzeyindeki suyun hareket yönü ile güneyinde hareket yönünün farklı olduğu deneyini televizyonda yapmıştı kendisine eşlik eden yerel rehberi ile. Programdan sonra hemen mutfağa koşup denemiştim anlatılanları.(Sonradan öğrendim ki Coriolis Kuvveti imiş bunun bilimsel adı.)

 

Yıllar geçmişti ve bizler de büyümeye başlamıştık. Mahallemizde birkaç ailede şahsi otomobil vardı o zamanlar. Tabi araba almak gerçekten çok lüks bir şeydi o dönemlerde. İsminin Mustafa olduğunu hatırladığım bir çocuğun babasının arabasına bakıyorken şöyle "Allah’ım nasılda kocaman ve güzel bir araba!" diye geçirmiştim içimden.  Ford Taunus 'muş modeli de sonradan öğrendim. Biz böyle bunlara bakarken bir akşam televizyonda Barış Manço 'nun uzak doğu ülkelerinde ne kadar sevildiğinden, Japonya 'da 25 şehirde konser verdiğinden ve en nihayetinde de onun katkıları sayesinde ülkemiz ve uzak doğu ülkelerinin firmalarıyla yapılacak otomobil satışı ile ilgili antlaşmalarda arabuluculuk ettiği söylendi hem de ana haber bültenlerinde. Yani bunu da yapmıştı Barış Abi ve ülkemize farklı otomobiller girmesine de vesile olmuştu.  (Zaten sonra Daewoo reklamında bile oynamıştı ya.)

 

Şimdilerde birçok kurum, yazılarında ve eserlerinde atasözleri, özlü sözler veya deyimler kullanan sanatçıları ödüllendirdiğini medyadan görüyoruz veya duyuyoruz. Aslında bunların da ilk örneklerini Barış Abi 'de gördük muhtemelen. "Sarı Çizmeli Mehmet Ağa, Halil İbrahim Sofrası" bunlardan ilk aklıma gelenler. 

Sosyal mesaj vermek deyiminin henüz kullanılmadığı o yıllarda “Yaz dostum, Yoksul görsen besle kaymak bal ile, Garipleri giydir ipek şal ile, Öksüz görsen sar kanadın’ kolunu, Kimse göçmez bu dünyadan mal ile..” diyen insandı o. 

  Söyledik bitti demeden çuvaldızı kendine batırmayı da öğretiyordu belki bize:

“Yaz dostum, Barış söyler, kendi bir ders alır mı? Su üstüne yazı yazsan kalır mı? Bir dünya ki haklı haksız karışmış, Boşa koysan dolmaz, dolusu alır mı?”  diyordu hiç çekinmeden. Yani ona bu konularda da bir şeyler borçluyuz diye düşünüyorum.

 

Toplumda insanların dış görünüşleriyle değerlendirildiği anlarda hep o geldi aklıma. Çünkü daha önce de söylediğim gibi uzun saçlı, bol yüzüklü, upuzun bıyıklı, bazen deri saçaklı ilginç kıyafetli bu adam hep naif, esprili ve hep olumlu bir kişi olarak çıktı karşımıza. E bunları görünce de önyargılar bir nebze de olsa yumuşar değil mi?

 

Daha neler neler var belki yazsam ama değişmeyen tek şey var:

Barış MANÇO iyi bir adam, iyi bir müzisyen, ülkemiz için iyi bir temsilci (sosyal medyada birçok videosu var ülkemizi temsili ile ilgili), kısacası harika bir insandı benim gözümde.

 

Bir konuda kırgınım ama sanırım artık biraz geç. Yaş 42 olmuş. Herhalde "Adam Olacak Çocuk" programına katılamam. Hâlbuki katılmak için bir kaç mektup yazmışlığım da vardı. Adres de hâlâ aklımda, sanki hiç ölmemiş, hep orada yaşıyormuş gibi. Seni hâlâ seviyorum ve çocukluğundan bu yana seni tanıyan ve benim gibi seni seven çok insan olduğunu biliyorum.

 

Allah rahmet eylesin, mekânın cennet olsun Barış Abi.

 

Adres mi?

Barış MANÇO

81300 Moda/İSTANBUL