15 TEMMUZ

 Gündüzünde Çiftlik Yolu 'ndaki ünlü tatlicidan "Limonlu mu yoksa, kavunlu mu dondurma alalım?" dediğimiz, avm gezip, parkta çocuklarla eğlendiğimiz günün akşamında ne yaptım?

22.30 civarı döndüğümüz evimizde, her yaz mevsimi olduğu gibi sıcak balkonumuzda serin serin yatabilmek için yatakları hazırlarken bir taraftan da akıllı telefonlarımızdan sosyal medyayı kurcalıyorduk. Önceki günlerde çeşitli sıkıntılar yaşadığımız ülkemde bomba ihbarları vs. garip şeyler olduğu bir zaman dilimiydi. İlerleyen dakikalarda İstanbul 'da Boğaz  Köprüsü 'nün tek yönlü trafiğe kapatıldığı haberini okudum, izledim. Sonra Rabia 'nin "Hayırdır inşallah, haberlerde garip bir şeyler var sanki sen biliyor musun?" demesi üzerine televizyonu açtık saat 23.30 civarıydı sanırım. Kesin bir şey söylenmemekle birlikte sıkıntılı  bir durum olduğu netleşmişti artık. Ama ne oluyordu? Sonradan okunan bildiri ile bir darbe girişimin başladığını öğrendik. Peki biz ne yapacaktık veya ne yapmalıydık? 

 Biraz oturdum ve düşündüm. Rabia 'ya benim gitmem gerektiğini, evde duramayacağımı  söyledim. Kiminle gitmeliydim, kim giderdi? Hemen Sezai 'yi aradım sanırım saat 00.15 civarıydı. Olaylardan haberi olduğunu, birazdan evden çıkacağını söyledi.

Hemen abdest alıp üzerimi değiştirdim. O anki duygularımı anlatamam. Eşimle helâlleştim ve uyuyan çocuklarımı öptüm.

Mustafa Kemal Paşa Bulvarı üzerindeki AK PARTİ binası önündeki arkadaşlarımızla buluştuk. Herkes birbirine soruyordu. "Ne oldu? Durum ne? İstanbuldan haber var mi? Ankara 'da durum nasıl? Incirlik 'te neler oluyor?" Ayında soruların cevaplarını belli ki o anda kimse bilmiyordu ama hemen herkes tanıdıklarını arıyorlar ve öğrendikleri bilgileri paylaşıyorlardı. Istanbul 'da olan arkadaşım Murat 'ı aradım. Köprüye yakın olduklarını ,askerlerin hedef gözeterek halka ateş açtıklarını konuştuk. Allahım nasıl da feci bir durum.

O gece başta İstanbul ve Ankara olmak üzere  yurdun birçok yerinde benzer tablolar yaşanıyordu. Başbakan Binali Yıldırım ve Cumhurbaskanimiz Recep Tayyip Erdoğan 'ın konuşmaları durumun vehametini ortaya koyuyordu. 

Biz ne mi yaptık? Ne olacağını bilmeksizin o meydanda, ağaçlar altında sabahladık. Devamında 30 gün Eğri Ağacın Altında toplandık Sevgili Abim Mehmet Akkoç 'un yanında.

Kimler yoktu ki, Ramazan, Salih, İhsan, Abdülkadir, Nihat Reis, Samet, Hüseyin Abim, Fatih Abim, Kayınpederim, Eşim Rabia ve çocuklarım. Benice 'den Resul Hoca 'ya Sarsal 'dan Sinan Hoca 'ya Hüseyin Hoca 'dan Emin Abi 'ye, Levent Abi 'den Harun 'a, Aladdin Abi 'den Lütfü Abi 'ye ve şu anda ilk aklıma gelenlerini yazdigim tüm dostlar oradaydı. Dile kolay 30 gün nöbet tuttuk.

Hacı Murat Abimin anlattığı , "İncirlik Üssü 'nde bir hareketlilik olduğu söylendiğinde sana baktım uyukluyordun. Hadi Cengiz incirlik Üssünde bir hareketlilik varmış oraya gideriz belki, dediğimde Abi abdestimi alayım hemen gidelim. " anımız  -her ne kadar ben hatırlamasam da- benim için bir mutluluk kaynağı olsa da Rabbim bizlere, milletimize, ülkemize bir daha böyle kara günler yaşatmasın inşallah.

Şehitleri rahmet, hainleri lanetle anıyorum.

15 Temmuz 2022, Saimbeyli