ANNEME MEKTUP

 

Geçen gün, uzun bir aradan sonra gördüğüm gençlik fotoğrafına baktım uzun uzun. Gencecikmişsin o zamanlar. Hani, fidan gibi diye tarif edilen türden. Oysa ne çok yıl geçmiş bu fotoğrafın üzerinden  ya da  bu hayatın üzerinden mi demeliydim aslında?

Hayal meyal hatırlıyorum: “ Atilla Altıkat köprüsünden geçerken birden ayağım takılıyor ve yine hayal meyal hatırladığım beyaz tişörtüm ve beyaz şortum toz toprak oluyor, sandaletimin biri ayağımdan çıkıyor. Sen hızlıca geliyorsun ve beni yerden kaldırıyorsun incecik kolların ve gencecik yüzünle.” O resim de sanırım o gün Atatürk Parkı ‘nda çekilmiş.

Biliyor musun Atilla Altıkat Köprüsü ’nü  her görüşümde bu sahne gözümün önüne geliyordu eskiden. Şimdi, köprünün yerine kavşak yaptılar ama söylesene senin yerini kim tutabilir?  

Bugün 42 yaşındayım Anne. Bu satırları yazmadan beş dakika önce seninle telefonda konuşurken geçen hafta Anneler Günü olduğunu sanarak seni aradığımı da konuştuk, Neriman ‘ın benimle hafif dalga geçme çabası eşliğinde. “Olsun, dedim. Benim Annem değil mi? Her hafta ararım, her hafta kutlarım Anneler Gününü.”

Kaç yıl önceydi hatırlamıyorum. Köye gitmiştik. Sarı bir valizin vardı. Sen o sarı valizi içeri taşırken ben de evin damına bitişik olan dut ağacına doğru gidiyordum. Sonra gözümü açtığımda dedemin sedirinde yatar vaziyette, seni elin alnımda başımda beklerken hatırlıyorum. Senin deyişinle: “Daha valizleri içeri almadan damdan düşmüştüm.” Ne kadar da üzülmüştün iyi hatırlıyorum.

Bu ne ilk ne de son yaramazlığım olacaktı. Yıllar birbirini kovalarken biz de seninle birlikte yeni yeni maceralara koşacaktık. Ne de olsa çok akıllı(!) bir çocuktum. İki bacağım ayrı zamanlarda kırıldığında, iki kolum 3 defa kırıldığında, kafamda onlarca kırık ve şişik olduğunda da sen hep yanımdaydın. Çok uğraştırdım seni çook. Hakkını helal et.

Geriye dönüp her baktığımda fedakârlıklarla dolu bir ömür seninki. Rabbim senden razı olsun inşallah. Bizler evlatların olarak seni çok seviyoruz. Sen de bizden dualarını esirgeme.

Anneler Günün Kutlu Olsun ANNECİĞİM, Oğlun Cengiz.